ਐਨਟਨ ਚੈਖ਼ਵ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ‘ਕਮਜ਼ੋਰ’

by Jasmeet Kaur

ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਾਪਣੇ ਬੱਚਿਅਾਂ ਦੀ ਅਧਿਅਾਪਕਾ ਯੂਲੀਅਾ ਵਾਸਿਲਯੇਵਨਾ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ |
“ਬੈਠੋ, ਯੂਲੀਅਾ ਵਾਸਿਲਯੇਵਨਾ” ਮੈਂ ੳੁਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰਾ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਕਰ ਦਿੰਨੇ ਹਾਂ | ਹਾਂ ਤੇ ਅਾਪਣੇ ਦਰਮਿਆਨ ੲਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤੀਹ ਰੂਬਲ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੈਅ ਹੋੲੀ ਸੀ ਨਾ?”

“ਨਹੀਂ, ਚਾਲੀ।”

“ਨਹੀਂ , ਤੀਹ | ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋ ਮਹੀਨੇਂ ਰਹੀਂ ਅੈਂ ਨਾ।”

“ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪੰਜ ਦਿਨ |”

“ਪੂਰੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਹੋਏ। ੲਿਹਨਾ ਦੋ ਮਹੀਨਿਅਾਂ ਦੇ ਨੌਂ ਅੈਤਵਾਰ ਕੱਢ ਦਿਓ। ਅੈਤਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੋਲਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੈਰ ਕਰਾਉਣ ਹੀ ਲਿਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈਂ । ਅਤੇ ਫੇਰ ਤਿੰਨ ਛੁੱਟੀਅਾਂ…. ਨੌ ‘ਤੇ ਤਿੰਨ ਬਾਰਾਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਬਾਰਾਂ ਰੂਬਲ ਘੱਟ ਹੋਏ। ਕੋਲਿਅਾ ਚਾਰ ਦਿਨ ਬਿਮਾਰ ਰਿਹਾ, ਓਨੇ ਦਿਨ ਤੂੰ ੳੁਹਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾੲਿਅਾ ਨਹੀਂ । ਸਿਰਫ਼ ਵਾਨਿਆ ਨੂੰ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾੲਿਅਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਰਿਹਾ। ੳੁਦੋਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਬਾਰਾਂ ‘ਤੇ ਸੱਤ ਹੋਏ ਉੱਨੀਂ। ੲਿਹ ਉੱਨੀਂ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ੲਿਕਤਾਲੀ, ਠੀਕ ਅੈ?”

ਯੂਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਆਇਆ ਸੀ |

“ਤੂੰ ਜਿਹੜੇ ਕੱਪ-ਪਲੇਟ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਸਨ । ਦੋ ਰੂਬਲ ੲਿਹਨਾਂ ਦੇ ਕੱਟੋ । ਤੇਰੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੋਲਿਅਾ ਨੇ ਰੁੱਖ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਾਪਣਾ ਕੋਟ ਪੜਵਾ ਲਿਆ ਸੀ | ਦਸ ਰੂਬਲ ੳੁਹਦੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਹੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੌਕਰਾਣੀ ਵਾਨਿਆ ਦੇ ਬੂਟ ਲੈ ਕੇ ਭੱਜ ਗੲੀ | ਪੰਜ ਰੂਬਲ ੳੁਹਦੇ ਘੱਟ ਹੋਏ…ਦਸ ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਦਸ ਰੂਬਲ ਤੂੰ ੳੁਧਾਰ ਲਏ ਸੀ।
ੲਿਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਤਾੲੀ ਕੱਢੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਚੌਦਾਂ |

ਯੂਲੀਅਾ ਦੀਅਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਤੁਰੇ, “ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਰੂਬਲ ਲਏ ਸਨ ।”

“ਅੱਛਾ, ੲਿਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਲਿਖਿਅਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਕੱਟੇ | ਬਚੇ ਗਿਅਾਰਾਂ, ੲਿਹ ਬਣੀ ਤੇਰੀ ਤਨਖ਼ਾਹ |

“ਆਹ ਲੈ – ਤਿੰਨ..ਤਿੰਨ …ਇੱਕ ਅਤੇ ਆ ਇੱਕ ।”

“ਧੰਨਵਾਦ!” ੳੁਸਨੇ ਬੜੇ ਹਲਕੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।

“ਤੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿੳੁਂ ਕਿਹਾ?”

“ਪੈਸਿਅਾਂ ਲੲੀ।”

“ਲਾਹਣਤ ਹੈ! ਤੇਨੂੰ ਦਿਖਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਸੇ ਮਾਰ ਲਏ ਹਨ ਤੇ ਤੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਕਹੀ ਜਾ ਰਹੀ ਅੈਂ | ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਖ ਰਿਹਾ ਸੀ… ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਸੀ ਰੂਬਲ ਹੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅਾਹ ਲੈ ਪੂਰੀ ਰਕਮ।”

ੳੁਹ ਧੰਨਵਾਦ ਕਹਿ ਕੇ ਚਲੀ ਗੲੀ। ਮੈਂ ੳੁਸਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਦੁਨੀਅਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਨਾ ਕਿੰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ |

Anton Chekhov
ਅਨੁਵਾਦ – ਚਮਕੌਰ ਸਿੰਘ

Anton Chekhov

You may also like